فرمول مایع نیتروژن و گوگرد برای مدیریت آب آبیاری و محیط ناحیه ریشه است.

خیر. مدیریت شوری به کیفیت آب، زهکشی، آبشویی و وضعیت سدیم وابسته است.

می‌تواند pH ناحیه محدود ریشه یا آب را مدیریت کند، اما کاهش pH کل خاک آهکی دشوار و تدریجی است.

بر اساس بی‌کربنات، قلیائیت، حجم آب، بافت خاک و هدف برنامه محاسبه می‌شود.

در آب و خاک قلیایی قابل بررسی است، مشروط به آزمون آب و خاک و مدیریت شوری.

روش اصلی مصرف، خاک و کودآبیاری است؛ محلول‌پاشی عمومی توصیه نمی‌شود.

خیر؛ در محلول غلیظ احتمال رسوب وجود دارد و باید جدا مصرف شود.

مصرف جداگانه کم‌ریسک‌تر است؛ به‌ویژه در آب سخت.

پیش از برنامه تغذیه اصلی یا در نوبت‌های کنترل‌شده طی دوره فعالیت ریشه.

در خاک اسیدی باید با احتیاط و فقط بر اساس آزمون استفاده شود.

ممکن است به مدیریت رسوبات کمک کند، اما شست‌وشوی شبکه باید با محاسبه تخصصی انجام شود.

مدیریت موضعی pH می‌تواند دسترسی بعضی ریزمغذی‌ها را بهبود دهد، اما کمبود شدید آهن ممکن است به Fe-EDDHA نیاز داشته باشد.

افزایش EC، افت شدید pH، آسیب ریشه و عدم تعادل نیتروژن از ریسک‌ها هستند.

با محاسبه قلیائیت آب و اندازه‌گیری pH محلول ورودی و زه‌آب.

دستکش و محافظ چشم استفاده شود و محصول به‌آرامی به آب اضافه شود.